Tryb z wolnej ręki jest jednym z najbardziej wyjątkowych trybów udzielania zamówień publicznych, przewidzianym w ustawie z dnia 11 września 2019 r. Prawo zamówień publicznych, dalej jako PZP. Zgodnie z art. 214 PZP, zamawiający może udzielić zamówienia z wolnej ręki wyłącznie w przypadkach ściśle określonych w ustawie. Tryb ten, jako odstępstwo od zasady konkurencyjności i jawności, podlega rygorystycznej wykładni i może być stosowany jedynie w sytuacjach wyjątkowych, gdy nie jest możliwe przeprowadzenie postępowania konkurencyjnego.
Art. 214 PZP zawiera zamknięty katalog przesłanek, które uprawniają zamawiającego do udzielenia zamówienia w trybie z wolnej ręki. Do najważniejszych należą:
Każda z tych przesłanek musi być interpretowana ściśle, a zamawiający zobowiązany jest do szczegółowego uzasadnienia wyboru trybu z wolnej ręki w dokumentacji postępowania.
Zamawiający często próbują stosować tryb z wolnej ręki w sytuacjach, które nie spełniają ustawowych warunków. KIO w wyroku z 7 lipca 2021 r. podkreśliła, że przesłanki muszą być wykładane restrykcyjnie, a każde odstępstwo od konkurencyjności wymaga szczegółowego uzasadnienia.
Zamawiający musi wykazać, że spełnione są wszystkie warunki zastosowania trybu z wolnej ręki. Brak dokumentacji lub ogólne uzasadnienie prowadzi do unieważnienia postępowania lub stwierdzenia naruszenia przepisów PZP przez KIO.
Pilna potrzeba musi wynikać z okoliczności niemożliwych do przewidzenia i niezależnych od zamawiającego. KIO wielokrotnie wskazywała, że zaniedbania organizacyjne zamawiającego nie mogą stanowić podstawy do zastosowania trybu z wolnej ręki.
Przesłanka ta dotyczy wyłącznie sytuacji, gdy rzeczywiście tylko jeden wykonawca jest w stanie zrealizować zamówienie. W praktyce KIO często kwestionuje zasadność powoływania się na tę przesłankę, jeśli zamawiający nie przeprowadził rzetelnej analizy rynku.
W orzecznictwie KIO podkreśla się, że tryb z wolnej ręki jest wyjątkiem od zasady konkurencyjności i musi być stosowany wyłącznie w przypadkach wyraźnie przewidzianych w ustawie. W wyroku KIO 1222/21 Izba stwierdziła: „Zamawiający, decydując się na tryb z wolnej ręki, musi wykazać, że spełnione są wszystkie przesłanki ustawowe, a ich interpretacja nie może prowadzić do obejścia przepisów PZP.”
Doktryna (A. Wiktorowski, w: Prawo zamówień publicznych. Komentarz, LEX/el. 2024) wskazuje, że stosowanie trybu z wolnej ręki wymaga szczególnej staranności w zakresie dokumentowania przesłanek oraz analizy rynku, a wszelkie wątpliwości należy rozstrzygać na korzyść konkurencyjności postępowania.
Tryb z wolnej ręki jest narzędziem wyjątkowym, które może być stosowane wyłącznie w przypadkach wyraźnie przewidzianych w art. 214 PZP. Zamawiający musi wykazać szczególną staranność w dokumentowaniu przesłanek i uzasadnieniu wyboru tego trybu. Nadużywanie trybu z wolnej ręki prowadzi do naruszenia zasad konkurencyjności i transparentności, a prawidłowe stosowanie tego trybu wymaga restrykcyjnej wykładni i pełnej transparentności postępowania.
Radca prawny / Partner KHG Hupajło Grzegorczyk i Partnerzy Kancelaria Prawno-Podatkowa